Huisgeno(o)t

“Zo. Dus dit is raar.”

Zijn blik glijdt van mijn ogen, naar uiteraard mijn lijf, blijft daar even hangen, en schuift dan door naar de persoon naast me. Dries. Dries’ hand is strak rond mijn rechterhand gewikkeld. Hij kijkt een beetje defensief. Een beetje maar.

Ja goed. Hij ziet eruit alsof hij elk moment al het rotte fruit in de fruitschaal gaat uitpersen boven Vincents hoofd om dan met een scherp mes heel onnauwkeurig de overgebleven pitjes van zijn schedel te scalpen.

“Lang geleden, Luna. Dat wel. Ik kan er geen datum meer op plakken, alleszins.”

Ik ook niet. Alles met Vincent was wazig. De manier waarop we elkaar leerden kennen – een strandfeest. De manier waarop we elkaar beter leerden kennen – datzelfde strandfeest. De manier waarop hij plots achter mij stond en praktisch zijn vuist in mijn mond duwde om te voorkomen dat ik overdreven genotsvolle geluidjes zou maken – absoluut datzelfde strandfeest. Dat was nog eens een fantastisch avondje zee. Cocktails, een fijn briesje, een halfvolle maan en een niet slecht geschapen man die – zonder inmenging van enig zand of een gebrek aan comfort! – mij toch een ritje liet maken op zijn pretstok. Microsoft Word herkent het woord pretstok niet. Ik kan niet anders dan me afvragen waarom. Waarom gebruiken niet meer mensen het woord pretstok voor lul? Lul. Vuilgebekt palindroom. Lul. Nou. Dries staat op dit moment anders wel een beetje voor lul.

Dries is, zo blijkt, de huisgenoot van Vincent. Ze delen een gezellig klein herenhuisje ergens aan de rand van Brussel. Dries had best al wel vermeld dat-ie een huisgenoot had. Maar even serieus, hoeveel mannen lopen wel niet rond met de naam Vincent? Toegegeven, niet elke Vincent heeft vast een dikke knoert van 20 cm in zijn broek zitten, maar, eerlijk, ik kon ook niet weten dat net díé Vincent een langstaande bromance had met ‘mijn’ Dries. Toch?

Maakt op zich niet uit. Ik heb Vincent na ons strandavontuur niet meer gezien.

Buiten dan de volgende morgen want uiteindelijk ben ik blijven slapen op zijn appartement. Het zou ook kunnen dat ik de week daarop onverwachts met geile pretoogjes toch weer voor zijn deur stond. Zeker ben ik het niet, maar de kans zit er eveneens in dat ik in de weken die daarop volgden wel meermaals op zijn bed/bureautafel/keukentafel/vensterbank/wastafel beland ben. Misschien, hé. Zoals ik al zei. Vincent was wazig.

Dries daarentegen was niet zo wazig. Nadat Tom me belde toen ik op de bus naar huis zat, je weet wel, van dat andere fiasco, spermavlekken-op-kleed en dergelijke, ben ik uiteraard naar hem toe gehold. Leuk was het, wie weet, misschien een verhaaltje voor een andere keer – maar ik dacht, neen. Gedaan ermee. Ik ga daten. Seks op de eerste date is passé. Geef mij op de eerste date maar rundscarpaccio, een goede droge fles wijn en zelf gedraaide bolletjes ijs. Lekker eten is ook seks.

Dries en ik zijn nu aan onze vierde date toe. Ik heb een poging gedaan om geen seks te hebben op onze eerste date, en dat alleen al vind ik noemenswaardig. Gelukt is ’t me wel niet. Nu ja, in theorie wel. Theoretisch gezien was het 00u35 toen hij zijn hand in mijn slip stak. Na middernacht. Kunnen we dat al niet klasseren als een tweede date? Tweede dag, tweede date. Lijkt mij logisch. Een compleet aanvaardbare theorie. Maar nu sta ik dus met een absolute seksgod en een jongen die mij best wel kan bekoren in één kamer. Dries en Vincent.

Bijna had ik er impulsief “Dus! Triootje?” uitgefloept, maar daar zou Dries niet zo erg mee kunnen lachen, denk ik.

Vincent wel. Vincent zou ja zeggen. Ik zou ook ja zeggen. Ik zou altijd ja zeggen tegen een trio. Misschien moet ik het toch maar overwegen om ’t in de groep te gooien. Subtiel dan. Iets als, hé, jij hier, ik hier, hij hier, wij hier, wij allemaal hier, hé, kijk, een slaapkamer…

“Shit.”

Dries laat mijn hand los en grijpt naar zijn smartphone, die aan zijn luide beltoon te horen Dries’ aandacht nodig had. Dries doet ’t goed. Architect is-ie. Net afgestudeerd en al een job. Zijn bureau is bij wijze van spreken aan de overkant van z’n huis. Verbaasde mij dus niet toen-ie plots z’n jas pakte en één of ander teken naar me deed waaruit ik dacht op te maken “ben zo terug, moet even langs kantoor”.

Oké. Wel. Dit komt niet goed.

De deur valt in het slot en de echo van dat schelle geluid verdwijnt. Ik voel mijn pintje verlauwen in mijn hand en neem dan nog maar een slok. Vincent doet hetzelfde. Hij zet zijn flesje neer en kijkt naar mij. Kleine schokjes verspreiden zich door mijn lichaam naar mijn plekje beneden. Kijk niet naar zijn pretstok. Kijk niet. Naar zijn pretstok.

Ik zeg niets. Hij zegt ook niets. Ik begin het ergens heel onbehaaglijk te vinden, maar de stilte is ook onweerstaanbaar. Lang naar ‘m kijken zonder half in de lach te schieten kan ik niet. Sensuele, mysterieuze Luna. Kan geen oogcontact aanhouden voor langer dan 5 seconden vooraleer een proestje uit d’r mond te laten ontsnappen.

Ik neem nog een slok en plaats mijn pint vlak naast die van hem. Er zit een kookeiland tussen ons in. Ik begin te wandelen. Geen kookeiland meer. Alleen lucht. Lucht die heel gemakkelijk verbroken kan worden. Lucht is immers maar lucht.

Hij grijpt naar m’n hand, en het ziet er belachelijk uit. We staan net iets te ver om dat handjehouden er iets of wat leuk uit te doen zien. Ik ga dichter. Zijn hand klemt zich nu volledig om ’t mijne. Hij wrijft met z’n ander door z’n haar. En plaatst het dan op mijn middel. En trekt mij dichter. En plaatst zijn lippen net onder m’n oor.

Oh, jezus.

“Wat moet je met Dries?”

Hij fluistert het heel stil en zijn adem kriebelt. Ik laat mijn hand langs zijn kruis glijden en draai mijn gezicht naar hem toe. Zachtjes neem ik zijn onderlip vast met mijn tanden.

“Ik moet niets. Ik doe wat ik wil.”

Nou goed. Daar stond ik dus geklemd tussen de koelkast en Vincents vreselijk lekkere lijf die mij exact deed herinneren aan de reden waarom ik niet één, niet twee, maar zeker vijf keer op zijn deur ging kloppen. Als een man goed kan kussen, dan is er geen beter voorspel. Dan wil ik kramp krijgen in mijn lippen, mijn tong, mijn mond; dan wil ik ’t opdrijven tot het moment dat ik niet meer kan. Tot hij niet meer kan. Tot het kookeiland ontruimd moet worden.

“Shit.”

Ik strijk mijn trui glad en ga vlot met mijn hand over mijn mond en door mijn haar. Vincent steekt zijn zaak goed. Hij had voor ’t gemak zijn knop zelfs al open gemaakt. Anticiperende jongen.

De deur zwaait open en Dries wandelt binnen. Zijn haar plakt een beetje aan zijn voorhoofd, wat mij vertelt dat hij zich heeft gehaast. Voor mij? Of voor de gevaarlijke situatie? Of voor allebei? “Hey, ik kom snel even die papieren halen want mijn date wacht op me. Bij mijn huisgenoot. De kans bestaat dat ze ons kookeiland aan het bezoedelen zijn. Moet die toestand dus wel gaan opmeten. Dag!”

“Sorry daarvoor, Luna. Nou, dag, Vincent. Wij gaan film kijken.”

Hij neemt mijn hand en trekt me mee naar zijn kamer. Fuck film kijken. Ik wil geen film kijken. Tenzij die “Op een onbewoond Kookeiland” heet en Vincent en ik de hoofdrollen vertolken. Wat moet ik nu met Dries?

“Amuseer jullie. Als je iets nodig hebt, je weet me te vinden.”

Ik weet exact wat-ie daarmee bedoelt en het moment dat Dries mij zachtjes op zijn bed legt weet ik dat nog altijd. Het moment dat Dries zijn hoofd tegen het mijne plakt en zachtjes, heel zachtjes, met mij ‘de liefde bedrijft’ (wat echt wel de juiste omschrijving is hier), hoor ik Vincents woorden nog nagalmen. ’t Moment dat Dries loom zijn arm om me heeft gedrapeerd en zich rustig laat wegglijden in een fantastische post-seksslaap, neem ik mijn mobiel en verzend ik een sms naar Vincent.

“Ik weet je wonen nu. Ooit kook je voor me. Op dat eiland.”

Ik ga daten, zei ik. Gedaan met dat gefladder van de ene jongen naar de ander. Maar jongens. ’t Is zo vreselijk saai. Vijf keer seks met Dries is niets in vergelijking met die stomende kus van Vincent. Niets.

Ik draai me weg van Dries en druk het deken dichter tegen me aan. Ergens, in de verte, hoor ik mijn gsm trillen. Ik glimlach door de dons en sluit mijn ogen. Kijken hoef ik nu niet. Ik heb een vrij goed idee van wat er in dat bericht zal staan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s